حل 66[ شصت و شش] سئوال دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٠ - آسمانهاى هفتگانه از نظر قرآن وتحليل آن بطور بى سابقه
(٢) سُبْحانَ رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ (زخرف ٨٢) پاك و منزه است پروردگار آسمانها و زمين پروردگار عرش از آنچه وصف مىكنند و قريب باين دو آيه چند آيه ديگرى است كه در قرآن موجود است[١].
ولى دقت نظر در اين آيات ميرساند كه اين آيات مقدسه فقط مغائرت عرش با آسمانها را ثابت ميدارد مثل مغائرت آسمان با شمس و قمر ولى خارج بودن عرش را از آسمانها ثابت نميدارد. پس بهتر است باين آيه استدلال كنيم.
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ (هود ٧) و او خدائيست كه آفريد آسمانها و زمين را در شش روز و بود عرش او بر آب.
ازين آيه بخوبى دانسته مىشود كه بودن عرش بر آب قبل از خلقت آسمانها و زمين بوده و بعيد به نظر مىرسد كه عرش متقدم الوجود در محل و فضاى آسمانهاى متاخر الوجود بوده باشد و اين آيه مادى بودن عرش را (بواسطه كلمه على الماء) نيز روشن مىسازد بلكه تقدم آب (هر
[١] - اعراف ٤- يونس ٣- رعد ٢- فرقان ٥٩- سجده ٤- حديد ٤ و غير اينها.